Ilatag na to!!!

“Minsan pala kailangan rin ang lakas para sabihing mahina ka. Isa lang ang hiling ko: Ang karapatan kong madapa at bumangon sa buhay ng walang tatawa, magagalit, magtatanong o magbibilang kung ilang beses na kong nagkamali at ilang ulit dapat ako bumawi..” -Bob Ong

Ilatag na ‘to..

Isang taon na ang nakaraan simula nang ako ay madapa at sa pagkakadapang yun halos di ko na alam kung makakaya ko pang tumayo at bumangon pang muli. OO nga at andiyan lagi ang Kaibigan, pamilya at ang Panginoon natin sa itaas para maging kanlungan natin tuwing magiging marupok tayo sa mga pagsubok na darating pero aminin man natin o hindi alam natin sa sarili natin kung ano ang kulang, kung ano ang nawala at kung ano ang hinahanap natin sa tuwing gabi na ipipikit natin ang ating mga mata.

Sinimulan kong hanapin ang sagot sa mga katanungan ko pero mas naging tanong lang ang lahat ng bagay ng maghanap ako ng kasagutan. Dahil sa hindi inaasahang lugar at pagkakataon nagmahal ulit ako. Alam kong halos 3buwan pa lang ang nakakaraan noon ng maghiwalay kami ng landas ng aking nakaraan at sa tagal ng anim na taon marami sa inyo ang magtataas ng kilay at huhusgahan ako na ‘Rebound’ lang ang lahat ng nararamdaman ko. Iniisip ko yun tuwing gabi ang sasabihin ng mga tao laban sa akin pero tuwing gabi bawat paghiga ko sa matigas kong kama siya pa rin laman ng isipan ko at pag gising ko bukas ipaglalaban ko siya sa lahat ng huhusga sa pagmamahal ko para sa kanya. Pero kinaumagahan pagkagising ko di ako kasing tapang ng gabing iyon, isa akong ‘duwag’ na matatawag sa umaga at sa gabi kasing tapang ng karakter na si ‘balanar’.

Sa Isang karagatan sinabi ko ang nararamdaman ko sa babaeng aking tinutukoy. Tulad ng aking kinatatakutan isang malaking ‘Hindi’ ang aking natanggap galing sa kanya. Hindi ako makapaniwala dahil iyon ang unang ‘BASTED’ na aking tinamo sa buong buhay ko.

Inisip ko kung bakit ako nabasted dahil:

A. Dahil hindi ako kagwapuhan (tulad ni ideal man at perfect 10?)

B. Dahil sa tingin niya hindi ko kaya maibigay sa kanya ang mga gusto niya sa hinaharap?

C. Dahil natatakot siya na maikumpara ng mga tao ang pagmamahal ko sa kanya sa 6 na taon ko?

D. Dahil nag-aaral pa siya?

E. All of the above?

Dahil wala akong lakas ng loob para tanungin ang dahilan ng pagiging ‘basted’ ko. Araw-araw sa ginawa nang diyos naging gameshow ang buhay pag-ibig ko. Pero matatawag ko na ang aking sarili na tunay na lalaki dahil ngayong “23″ na ako natikam ko ang batayan ng pagiging tunay na lalaki. Ang ‘mabasted’!!! (Di ka na nag-iisa sir kasama mo na ako.. Kelan kaya mababasted si congressman at perfect 10?)

Tinanggap ko ang pagiging basted ko kahit ano pa mang dahilan niya. Maging A,B,C,D at E pa man ito ang basted ay mananatiling basted pa rin. Kaya nagpatuloy ako sa buhay pinilit kong maging magkaibigan pa rin kami kahit masakit ang katotohanan pinilit kong walang magbago at maging ganon pa rin ang pundasyon namin bilang magkaibigan. Pero dahil nasa iisang samahan kami hindi maiiwasan ang tuksuhan at kahit di ko aminin eh kinikilig ako pag niloloko kami( Ang landi mo sir!). Isang gabi nagpunta kami sa bahay nila kasama ko ang kaibigan kong si Marcpogi para ayusin ang kompyuter nila (siya lang pala kasi di ako marunong mag-ayos ng kompyuter.. hehehe!!). Dahil hihintayin ko si Marcpogi pinaupo muna ako ng mama niya sa katapat niyang upuan para doon ako maghintay, nagpapababalat siya ng mga notebook na gagamitin ng mga kapatid niya pagpasok. Doon nanumbalik yung nararamdaman ko para sa kanya. Dahil sa unang pagkakataon nakita ko kung gaano siya kasimple pala.. Nakapangbahay lang siya habang nagpapabalat ng mga libro, sinu ba namang normal ang hindi mapapatulala sa kanya habang nagkwekwento siya ng mga nangyari sa kanyang buhay kung ang mismong tinuturing mong ‘buhay’ mo na ang nasa harapan mo. Tinanong ko ang sarili ko kung nananaginip lang ba ako nang gising? Siya na kaya yung asawa ko na nagpapabalat ng libro ng anak namin? Napapangiti ako ng walang kadahilanan baliw bang maituturing ang magmahal ng isang tao na kaibigan lang ang turing sayo?

Ilang ‘iwas’ na ang aking iniwasan. Ilang ‘pilit’ na rin ang aking pinilit. Ilang awa na akong nagmakaawa. Dahil sa likod ng isipan ko binubulangan ako ng puso ko na hintayin mo lang siya may mga bagay sa mundo na nakukuha sa sipag, tiyaga at paghihintay. Kaya Sinunod ko ang puso ko naghintay ako ng pagkakataon at swerte na mag-iba ang ihip ng hangin. Kinatagalan ako ang nahipan ng hangin hindi na ako makakakilos nalulunod na ako sa pagmamahal ko para sa kanya. Katangahan na yata matatawag ang maghintay ka ng hindi naman niya sinabi na maghintay ka. Tapos sa huli magagalit ka na naghintay ka eh wala naman siya sinabi na maghintay ka. Minsan talaga ‘physical attraction comes first’ kaya unang tingin pa lang sayo ng gusto mo ligawan alam niya na kung may pag-asa ka o wala. Sabihin na nating pwede ‘madevelop’ ang isang bagay. Ang isang Uod pag nagtagal nagiging isang paru-paru kinatagalan di ba? Un eh kung isa kang Uod. Ang hirap maghintay ng sagot kung umiiwas sa sagot yung babae. Buti na lang ako unang tanong ko pa lang isang malaking ‘HINDI’ na agad ang bumulagta sa harapan ko. (Nagpasalamat pa eh noh!! hahaha!!). Masakit talagang tanggapin ang katotohanan.. Minsan magagalit tayo sa hitsura natin bakit naging ganito lang hitsura natin o kaya sana naging mayaman na lang tayo para bilhin ang pagmamahal ng mahal natin (Binili eh noh!! hahaha!!). Sa lahat ng lalaking nabasted na nakakabasa nito magpasalamat pa rin tayo kung nabasted lang tayo dahil sa hitsura, pera o kurso lang na natapos natin dahil kung nabasted ka gawa ng ugali mo at sinayang mo ang isang bihirang ‘chance’ na binigay sayo ng babaeng iyong minamahal DAMMIT!! Dami dami humihingi ng chance sa mundo na pagbigyan, tapos ikaw tapon ka ng tapon! Hintayin mong magtag-ulan dahil lahat ng basurang tinapon mo ay siguradong babalik sa’yo..

Huwag nang ipilit ang isang piyesa pag hindi ito kasya. Sa halip maghanap ng piyesa nararapat sa sukat na dapat nitong kalagyan.

Sa totoong mundo walang “IDEAL”, “REAL” lang.

Ang isang puting Jacket ang naging simbolo na tinatanggap ko ang ‘inoofer’ niya na pagkakaibigan..

-Straitjacket feeling-

Pasensiya na sa lahat ng humiling ng larawan ni “Perfect 10 Ideal Man” ngunit hindi ko mapapahintulatan na sapawan na naman ako ng napakagwapong nilalang na yan dahil buong buhay ko na lang lagi na lang akong sinasapawan ng !@#$^ yan!!! Hahaha!! Pero may blog siya yun lang ang mabibigay ko sa inyo pero kung sinu siya.. respeto na lang!!!

Ilatag na ‘to!!!

•  <,> Mukhang nalaki tiyan natin ah?!’

           <,,> oo nga eh sarap magluto kasi ni misis, kaya eto bundat’.

           <,> Kaw rin ah mukhang nalaki tiyan..

Isang maikling usap namin ng iyong butihing asawa na sumampal sa buo kong pagkatao. Mga linyang hindi intensiyon na makasakit pero daig pang sinabihan ako na ”Ang sarap pala pare ng may nakahandang pagkain pag-uwi mo tapos excited ka pang umuwi kasi makikita mo yung mukha nang asawa mo. Alam mo un?!” Parang nang-iinggit na ang sarap patayin!! Wahahaha!! Pero Salamat sa ‘wake up call’ na hindi na kelangan sabihin pa sa ipinapakita niyo lang na masaya kayo at nagmamahalan daig niyo pang sinasampal ako sa magkabilang pisngi. hehehe.. Para sa dalawang taong pinagtibay ng panahon at ginawang sentro ang DIYOS sa kanilang pagmamahalan.. Isang bati at isang masigabong palakpakan sa kaibigan ko na to at sa kanyang butihing asawa. Mabuhay ang bagong kasal!!!

 

• Naglakbay ako pabalik sa ’narrow street of paris’ at sa pagbabalik kong iyon hindi ko akalain na sa dami dami kong pwedeng makasalubong eh ikaw pa ang makakasalubong ko kasi malapit kang kaibigan ng ‘nakaraan’ ko at hanggang maari eh ayaw ko may magpapaalala sa akin ng nakaraan ko, pero napagtanto ko na hindi dapat idamay ang pagiging magkaibigan niyo sa pakikipagkapwa-tao ko sayo at nang sinubukan kong kausapin ka nagulat ako sa iyong pagkatao. Sa Likod ng napakaamong itsura eh nagtatago ang isang ‘lalim’. Isang lalim na hindi mo mabubuksan hanggat hindi mo bubuksan ang bawat pahina para basahin. Isa kang aklat na sa una nakakatamad basahin pero bawat pihit mo ng pahina hindi ka na mapapabitiw sa pagbabasa. Parang ang iyong puso na malapit ng mag pitong taon na tumitibok pa rin ng tulad ng unang pagtibok nito. Pitong bagsak po para sa pitong taong pagmamahalan. Gusto ko magpasalamat sayo dahil ikaw ang isa sa pumipilit at sumusubaybay sa aking mga isusulat  dito dahil sabi mo nga naniniwala ka sa akin na ’talentado’ ako (talentado po hindi tarantado!!!.. Wahaha!!). Ikaw ang tunay na artista talaga dahil kaya mong ipahayag ang sarili mo sa entablado man o pagbibigay ng kuro-kuro sa bawat usapin. Sana ay magkatotoo yung panaginip ko na gumawa tayo ng isang ‘indie film’ na ako ang sumulat at isa ka sa mga umarte sa low-budgeted na pelikula ng taong iyon. At sa muli SALAMAT…

• Ituring natin ang dalawang ito na ‘Bato’. Unahin ko nang lunukin ang unang bato.. (DIng ang bato!!) hehehe.. Bato tlga ang kanyang palayaw.. English naman ano tingin niyo sa kanya cheap!!! hehehe.. Isa siyang bato dahil sa dami ng relasyon na kanyang pinagdaanan ewan ko na lang kung hindi pa maging bato ang puso niya.. Wahahaha!! joke!! Bato man siya maituturing eh napakalambot naman nang kanyang puso halos yata lahat ng tao sa aming probinsya eh kilala niya ewan ko nga ba kung bakit parang napakapopular niya at kahit san kami lumingon eh babatiin siya, minsan nga ayaw ko ng makasama siya kasi feeling ko hindi ako popular at high profile tulad niya nadagdagan lalo tuloy ung insecurities ko.. kaw kasi!!! Pero salamat talaga sa pakikinig sa mga kwentong pag-ibig ko dati at mga tulong na iyong ginawa( may ginawa ka ba? bakit basted pa rin ako??!! Wahahaha!!). Salamat sa pagiging bato mo na taga pukpok sa ulo ko tuwing katangahan na ginagawa ko at pakiramdam ko wala na ako silbi. Nawa ay hindi ka magsawang batuhin ako. Hintayin ko ang bawat bato mo..

Ang pangalawang bato eh napaka dalang.. Para siyang isang ‘rare’ na bato minsan mo lang siya makikita at makakasama pero pag nakasama mo naman ang daming umaaligid para humirit ng kanya kanyang banat na ’swabe moves at swabe lines’. DI ba mga ‘TEAM III”? hehehe.. At dahil sa mala ‘DEVON AOKI’ niya na ganda eh isa lang ang masasabi ko sa team III.. Ang lalaki niyong mga ASA!!! Wahaha.. Dahil hindi alam ng karamihan na loyal (ows?!) siya sa kanyang minmahal kahit pa nauna ang ‘M sa R’.. hihi.. Salamat sa pagtataas mo ng aking tiwala sa sarili lagi mo na lang akong sinasabihan ng makakapagpataas sa aking sarili kahit alam ko naman na sinasabi mo lang un dahil kaibigan kita.. hehe.. Dahil curious ka di ba malaman kung ano itsura ko pag may ka ’HHWW’ sa malls. Mukhang malapit mo na yung makita.. Yun ang good news.. ANg bad news miyembro ako ng ‘Team III’.. Kaya ASA!!! Wahahaha!!! 

• Isang gabi isang text ang aking natanggap hindi ko akalain na mapapadaan dito at mapapatawa ko ang isang ‘repa’ sa aking pagsusulat lamang. Isang malaking karangalan para sa akin na mapadaan ka dito at magkapanahon na magbasa sa mga madradramang sulating di-pormal na nilikha ng aking malikot na imahinasyon. Natatandaan ko pa nung nasa 3rd year high skul tayo ng magsimula tayong magbanda dahil pareho tayo ng pinapakinggan na mga awitin at nagpasya tayong magbuo ng sarili nating banda. Wala man sa tono ang ating mga gitara at pagkanta e hindi matatawaran ang pinagsamahan nating dalawa sa kalokohan, kabastusan at kadramahan. “The Dull”  ang itinawag sa musika ng apat na tao na pinagsama-sama para makabuo ng hindi kagandahang musika pero kayang paantigin at haplusin ang puso ng bawat makakarinig nito. Ipinagmamalaki kita pare hindi dahil sa pagkanta mo( Dahil alam mong hindi ka kagalingang kumanta!!!) pero yung kagustuhan mo na makatugtug tayong apat sa harap ng madaming tao kahit marami silang masasabi sa ating pagtugtug eh hindi ka natakot at naging masaya ka pa kasi nagawa nating makatugtug sa harap nila wala ka pakialam sa sasabihin nila ang mahalaga sayo ay ang maitugtug natin ang musika ng ”The Dull”. Natatandaan mo ba pare yung college days na ang dami mo problema? Hindi mo alam kung ano ang dapat gawin? Tapos hinaluan pa ng kulay pag-ibig? Tapos para kang tanga na bigla na lang iiyak pagkatapos ng inuman at uuwi ng hindi nagpapaalam?.. Hindi mo man sabihin ‘repa’ kilala na rin kita. Ikaw yung madalas na nasa kubeta lagi dahil ‘gross!!!‘. Wahaha!!! Nahati man ang samahan sa dalawang grupo pero tuwing magkakasama sama naman ang mga ito para magplastikan ang bawat isa eh, masayang masaya ka makita at makausap ang mga taong hindi mo madalas makita ng walang halong kaplastikan(6am na ilabas na natin ang tunay na tayo. Wahahaha!!!). Goodluck sa bagong kabanata na nilalakbay mo ngayon alam kong madami kang tanong sa sarili mo at di mo pa alam ang kasagutan sa ngayon. Madami man ang humuhusga sayo sa ginawa mong malaking desisyon sa buhay pag-ibig mo eh hindi rin kita masusuportahan!!! Dahil mismong ako naguluhan sa iyong eksplansyon ang pagkakaintindi ko lang eh ‘ Ang gwapo mo tapos!!!’… Para sa mga gwapo tulad ni Repa!! Itaas mo!!!